İSLÂM ve TEBLİĞAT

Akıl Hastalığı

islam — Wed, 10 Dec 2008 18:08:48 +0000

Düşünme, anlama, idrak etme; karar verme ve tedbir alma yeteneklerindeki eksiklik.İslâm’da kişinin yaptığından sorumlu tutulması, akıllı olmasına bağlanmıştır. Çünkü emir ve yasakların muhâtabı akıl sahibi kişilerdir. Kur’an-ı Kerîm’de akıldan söz eden pek çok ayet vardır. Meselâ:

“Ey akıl sahipleri, kısasta sizin için hayat vardır, böylece korunursunuz” (el-Bakara, 2/179).

“Siz kitabı okuduğunuz halde, insanlara iyiliği emredip kendinizi unutuyor musunuz? Aklınızı kullanmıyor musunuz?” (el-Bakara, 2/44).

“Ey kitap ehli, neden İbrahim hakkında tartışıyorsunuz? Oysa Tevrat’da, İncil de ondan sonra indirilmiştir. Düşünmüyor musunuz?” (Âlu İmrân, 3/65).

Akıl ve temyiz kabiliyeti arızalanınca, kişinin dinî yükümlülükleri kalkar. Burada dikkat edilecek husus, tasarruf sırasında, iyi ile kötüyü ayırdetme kabiliyetinin mevcut olup olmadığıdır. Çünkü bazı akıl hastalıkları temyiz kudretini devamlı sûrette kaldırırken, bazı hastalıkların temyiz gücünü kaldırması sürekli değildir. Hasta aklı başında iken yaptığı iş ve tasarruflardan sorumludur. Meselâ, sar’alıların iki sar’a nöbeti arasındaki zamanda aklı başındadır. Yahut uykuda gezenler, diğer zamanlarda temyiz kudretine sahiptirler.

Akıl hastalığı yirmidört saatten fazla sürerse namaz; ramazan ayı süresinde devam ederse oruç; bir yıl geçerse hac ibâdetlerinden sorumluluk kalkar. İyileşince bunları kaza etmek gerekmez. Zengin olarak bir yıl geçince de o yılın zekâtı düşer. Ancak Hanefiler dışındaki fâkihlere göre ise zekât, mâlî bir vergi sayılır ve velîsi bunu akıl hastasının malından verir (el-Kâsânî, Bedâyetu’s-Sanâyi’, V/155).

Akıl hastaları mal telefinden şahsen değilse de mâlen sorumludurlar. Meydana getirdikleri zarar, mallarından tazmin edilir. Suç işlemeleri halinde bedenî ceza uygulanmaz.

http://sites.google.com/site/hanifcilikdindegildir/Home/akil-hastaligi

Yahudilik ve Masonluk

islam — Mon, 08 Dec 2008 19:23:34 +0000

YAHUDİLİK VE MASONLUK

De ki: “Ey Kitap Ehli, bizimle sizin aranızda müşterek (olan) bir kelimeye (tevhide) gelin. Allah’tan başkasına kulluk etmeyelim, O’na hiç bir şeyi ortak koşmayalım ve Allah’ı bırakıp bir kısmımız (diğer) birkısmımızı Rabler edinmeyelim.” Eğer yine yüz çevirirlerse, deyin ki: “Şahid olun, biz gerçekten müslümanlarız.”
(Al-i İmran Suresi, 64)

Uluslararası bir kurulus olan masonlugun kurulduğu günden bu yana bazı Yahudi çevreleriyle yakın ilişkisi olmuştur. Bu ilişki kimi zaman fanatik bir “Yahudi düşmanlığına” sebebiyet vermiş, kimi zaman hayali komplo teorilerine malzeme hazırlamıştır.

İsrail’in resmi devlet ideolojisi olan Siyonizm’in, gerçekte İlahi bir din olan Yahudi inancını ve orjinali İlahi bir kitap olan Muharref Tevrat’ın hükümlerini kendi ırkçı ve yayılmacı görüşleri için kullanılmıştır.

Masonlarin kabul ettirmeye çalistiklari evrim teorisi, materyalist felsefe gibi önemli aldatmacalar.Bu meyanda Yahudiliği kullanmışlardır.

Darwinizm gibi modern çagin bilimsel gerçekleriyle bagdasmayan iddialar, başta masonluk olmak üzere din karşıtı çevreler tarafından topluma empoze edilmektedir. Din ortadan kaldırılmak istenmekte, bunun için, önce insanlarin maymundan geldigi ve buna bağli olarak aile, namus, ahlak gibi degerlerin zamanla ortaya ciktigi gibi aldatmacalar kitlelere bir gerçek gibi anlatılmaktadır.

Son iki yüzyilda bu görüs sahiplerinin etkisinin artmasi hiçbir sekilde tesadüfi degildir. Uzun, sistemli bir faaliyetin ürünüdür.

Ümid ederiz ki bu konudaki gerçeklerin ortaya çikmasi masonluğun toplum üzerindeki olumsuz etkisini tesirsiz hale getirecektir. Ve aynı zamanda, masonlara da kendi yanlışlarını ve yanılgılarını gösterecek ve böylece umulur ki onların da bu yanılgılardan kurtulmalarına vesile olacaktır.

Yahudilik konusunda kesinlikle irkçi ve antisemit bir yaklaşım yoktur. Bir müslümanın antisemitizm gibi din-dışı bir ideolojiyi benimsemesi de zaten düşünülemez. (”Antisemitizm İslama Aykırı Bir Irkçılıktır) Biz Yahudileri, Allah’ın Kuran’da tarif ettiği şekilde biliyoruz. Gerek ülkemizdeki Yahudilerin, gerekse İsrail’de veya dünyanın başka ülkelerindeki Yahudi insanların, barış ve huzur içinde yaşamalarını diliyoruz. Burada ve diğer ilgili çalışmalarımızda eleştirilen görüş, Yahudi dinini kendisine malzeme edinmek isteyen ırkçı Siyonist ideolojidir.

Ancak örgütün temel felsefesi materyalizmdir ve bunu mensuplarına aşama aşama empoze etmektedir. Topluma yönelik de yanıltıcı bir materyalist-Darwinist bir propaganda yürütmektedir. Bu nedenle masonluğun felsefesini ve faaliyetlerini göz önüne sermek, yanılgılarını ortaya çıkarmak gerekmektedir.

Bir insan daha önceden mason, komünist, ateist veya ahlaksiz vs. olabilir. Fakat tövbe edip vazgeçtikten sonra onu eski haliyle takdim etmeye gayret etmek hem günah, hem her günah gibi çirkindir. Kötü yoldaki insanlara, batağa düsmüslere vurulmaz, kolundan tutup çıkarılmaya çalısılır. Unutulmamalıdır ki her insan için tövbe kapısı açıktır.

http://sites.google.com/site/yahudivehiristiyanlar/Home/musevilik/yahudilik-ve-masonluk

Allah’ın Düşmanları

islam — Fri, 28 Nov 2008 15:06:29 +0000

(BAKARA suresi 120. ayet)

Dinlerine uymadıkça yahudiler de hıristiyanlar da asla senden razı olmayacaklardır. De ki: Doğru yol, ancak Allah’ın yoludur. Sana gelen ilimden sonra onların arzularına uyacak olursan, andolsun ki, Allah’tan sana ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.

(MÂİDE suresi 51. ayet)

Ey iman edenler! Yahudileri ve hıristiyanları dost edinmeyin. Zira onlar birbirinin dostudurlar (birbirinin tarafını tutarlar). İçinizden onları dost tutanlar, onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğuna yol göstermez.

SÜNNET

islam — Tue, 21 Oct 2008 15:10:30 +0000

SÜNNETE GÖRE HAREKET ETMEK VACİP, ONU İNKAR KÜFÜRDÜR!

Hamd yalnız ALLAH’a mahsustur. İyi bir sonuç onun emirlerini yerine getirip, yasaklarından sakınanlarındır. Salat ve selam insanlara rahmet olarak gönderilen Allah’ın kulu ve elçisi peygamberimiz Muhammed’e (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), ashabına olsun. O ashab ki, Allah’ın kitabını ve peygamberinin sünnetini, söz ve manasına uygun ve bir bütün olarak kendilerinden sonra gelenlere ulaştırmışlardır. Allah onlardan razı olsun. Bizi de en güzel bir şekilde onlara tabi olanlardan eylesin. Amin.

Eski ve yeni bütün İslam alimleri, hükümleri kesin isbat eden, helal ve haramı açıklayan muteber esasların:
“Önünden ve ardından kendisini iptal edecek bir kitab gelmeyecek olan ALLAH’ın KİTABI; kesinlikle boş yere konuşmayan, konuştuğu her şey vahiy olan Rasulullah’ın (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) SÜNNET’i ve ümmetin bütün alimlerinin İCMA‘ı” olduğuna ittifak etmişlerdir. İslam alimlerinin ihtilafı ancak diğer esaslardadır. Bunların en önemlisi KIYAS‘tır. Alimlerinin çoğunluğuna göre muteber şartları yerine geldiği taktirde kıyas bir delildir. Bu dört esasın delilleri sayılamayacak kadar çok olup zikretmeyi gerektirmeyecek kadar meşhurdur.

İSLAMIN KAYNAĞI

islam — Sun, 19 Oct 2008 17:38:31 +0000

ALTI HADİS KİTABI

Kütübü Sitte (Altı Kitap)

Hukukun ve Huzurun Kaynağı:

Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in Hadis-i Şerifleri’nin büyük bir çoğunluğu “Kütübü Sitte” olarak bilinen altı hadis kitabındadır.

Sahih-i Buhari.

Yazarı: İmam Buhari, İslam aleminin en büyük muhaddisidir.(hadis alimidir.) Hicri 194-256 senelerinde yaşamış, babası İsmail Bin İbrahimdir. 16 yaşında iken iki büyük hadis kitabını ezberledi. İlmini Mekke’de tahsil etti. Daha 18 yaşında iken hadis ravileri ile ilgili hadis kitabı yazdı. 16 yıllık yaptığı çalışma ile “El-Cami’üs Sahih” adlı büyük hadis kitabını yazdı.
“Sahih adlı kitabımı altı yüz bin hadisten seçtim. Yazdığım her hadis için iki rekat namaz kıldım.” diye söz eden ve kitabında 7275 sahih hadis bulunan, büyük kaynak kabul edilen Sahih-i Buhari adlı kitabın müellifidir.

Sahih-i Müslim.

Yazarı: İmam Müslim,
Kur’an’ı Kerim ve Sahih-i Buhari’den sonra en değerli kaynak olan Sahih-i Müslim’in müellifidir. Hicaz, Mısır, Suriye, Irak, İran ve Türkistan’ı dolaşarak hadis topladı. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in buyurduğu her sözü en sağlam kaynaklara dayanarak aldı, ezberledi ve kitabına yazdı.
30.000 hadisi şerifi topladı ve inceledi. Kitabı Kütübü Sitte’nin 2. Olan hadisi şeriflere ve Allah’ın Rasülüne aşık olan büyük muhaddisimizdir.

Sünen-i Tirmizi.

:İsa İbni Sevre Et-Tirmizi
Asıl ismi İsa Bin Ebu Muhammed olan, Horasan, Hicaz ve Irak’ı baştan sona kadar dolaşarak hadis toplayıp, Kütübü Sitte’den Süneni Tirmizi’yi yazmış muhaddisimizdir

Sünen-i Ebu Davut.

Yazarı: İmam-ı Ebu Davut,
Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim’den sonra en büyük hadis kitabı sayılan Ebu Davut isimli eserin yazarı olan muhaddisimizdir. 888 miladi yılında Basra’da doğmuştur. 500.000 Hadis-i Şerif içinden 4800 hadis-i şerifi kitabına almış, hocası Ahmet Bin Hambel’e gösterip onun takdirini kazanmıştır.
Kitabı Kütübü Sitte’nin 3. Kitabı olarak bilinir. Eserindeki tüm hadisleri İslam hükümlerine ait hadisler olan muhaddisimizdir.

Sünen-i Nesei.

Yazarı: Ebu Abdullah En-Nesei.
Kur’an’ı Kerim’den sonra kaynak olan Kütübü Sitte’den Süneni Nesai’nin müellifidir. Asıl adı Ahmet Bin Şuayb, lakabı Ebu Abdurrahman’dır. Şam, Horasan, Irak, Hicaz, Cezire ve Mısır’ı dolaşıp hadis topladı ve kitabını yazdı. Bundan başka içersinde hiç bir zayıf hadisin bulunmadığı “Mücteba” isimli eserini yazdı. Ömrü boyunca Davud (a.s.) gibi bir gün yiyip bir gün oruç tutan bu muhaddisimizdir.

Sünen-i İbni Mace.

Yazarı: Abdullah İbni Mace,
Sahih 6 hadis kitabı olan Kütübü Sitte’nin sonuncusu olan hadis kitabının sahibi Ebu Abdullah Bin Yezit hicri 209, miladi 824 yılında Kazvin’de doğdu. Arap dili ve edebiyatı üzerine derinleşti. Daha sonra tüm çalışmalarını hadisi şerifler üzerinde yoğunlaştırdı. En güvenilir ravi ve hadisleri bulmak üzere Irak, Arabistan, Suriye ve Mısır gibi İslam beldelerini gezdi. Sonuçta topladığı hadisi şerifleri SÜNEN isimli eserinde birleştirdi. Eseri tertibi tekrardan uzak ve kısa oluşuyla tanınmaktadır. Bu büyük muhaddis hicri 273, miladi 886 yılında vefat etmiştir. halk arasında yazdığı eserin adıyla anılan muhaddisimizdir.

İSYAN ETMEK

islam — Fri, 17 Oct 2008 17:14:52 +0000

Nerdesin Ey Güzel İsyan?

İnsanımız, çok yönlü savaşın kurbanı olarak bilinçsizleştiriliyor, güzel duygulardan arındırılıyor, tepkisiz ve dâvâsız hale getiriliyor. Kendisiyle ilgili oynanan oyunu anlamasın diye başka oyunlarla avutulup uyutuluyor. Top kafalı, müzik tutkunu, tv. tiryakisi, şans oyunları denen çeşitli kumarların esiri, paramparça “para”lanmak için koşturan bir makine haline getiriliyor. Hüsrandır, kaostur, zulümdür bu; esas kriz budur. İnsanımızın kimliksizleştirilmesi, inançsızlaştırılması ve buna seyirci kalınarak zulme dolaylı da olsa destek verilmesinden daha büyük kriz olamaz. Müslüman olduğunu iddiâ eden insan, yaratılış gâyesini unutmuş; kime, niçin ve nasıl itaat veya isyan etmesi gerektiğini düşünemeyecek hale gelmişse tabii, her şey ters yüz olacak, bireysel günahlar fesâda, fesât fitneye, fitne toplumun dünya huzurunu ve âhiret saâdetini kemirmeye başlayacaktır.

RAB-İdare Eden,Yöneten

islam — Fri, 17 Oct 2008 13:14:01 +0000

KUR’AN-I KERİM’DE RAB KELİMESİNİN ÇEŞİTLİ KULLANIŞ ŞEKLİ

1.Mürebbi,gereksinimleri karşılayan,terbiye veren ve yetiştiren;

2.Kefil,gözetici,koruyup kollayan,ıslahla sorumlu olan;

3.Çeşitli kimselerin oluşturduğu bir toplulukta merkezi bir sıfata sahip olan;

4.Kendisine bağlananların efendisi,sözü geçen,üstünlüğü ve yüceliği kabul edilen ve tasarruf hakkına sahip,itaat ve boyun eğilen efendi,güç ve egemenlik sahibi reis;

5.Malik,efendi.

Rab kelimesi Kur’an-ı Kerim’de yukarıda açıkladığımız tüm manalarda kullanılmıştır.Ayetlerde,bazen bu manalardan sadece bir ya da ikisi bazen daha fazlası bazen de beş anlamıyla birden kullanılmıştır.Bunu Kur’an-ı Kerim’den çeşitli misaller vererek daha da açık bir şekilde göstermek istiyoruz:

a. Rabb’ın ilk manada kullanılışına misal:

“O (Yusuf) (Bundan) beni güzel bir şekilde korumuş olan Rabbime sığınırım dedi.” (Yusuf, 23)

b. Birinci manayı da kısmen ihtiva eden ikinci manada kullanılışına misal:

“Doğrusu sizin bu mabudlarınız benim düşmanımdır.Benim dostum,ancak beni yaratmış olan ve hidayete erdiren,beni yediren ve içiren,hastalandığımda bana şifa veren,alemlerin rabbidir.” (Şuara, 77-80)

“Sahip olduğunuz ne kadar nimet varsa,hepsi Allah’tandır.Sonra,herhangi bir belaya düşerseniz,şaşkın bir halde hemen O’na yönelirsiniz.Ancak O,sizden belayı giderince, (bütün bu nimetler ve sıkıntıları gidermelere rağmen) sizlerden bazıları rablerine başkalarını ortak koşarlar.” (Nahl, 53-54)

“De ki: Her şeyin rabbi yalnız O iken,Allah’tan başka rabler mi arayayım?” (En’am, 164)

“Doğunun da batının da rabbi O’dur.O’ndan başka ilah yoktur.Öyleyse O’nu vekil (tüm işlerinde kefil ve mesul) tut.” (Müzzemmil, 9)

c.Rabb’ın üçüncü anlamda kullanılışına misal:

“O rabbinizdir ve dönüşünüz O’nadır.” (Hud, 34)

“Sonra,dönüşünüz rabbinizedir.” (Zümer, 7)

“De ki: Rabbimiz sonunda hepimizi toplar.” (Sebe, 26)

“Sizin gibi bir ümmet olmayan,ne yeryüzünde bir canlı ne de havada iki kanadıyla uçan bir kuş vardır.Biz kitabımızda bunlardan hiçbirini gözümüzden kaçırmadık.Sonra,onların hepsi rableri(nin huzuruna) toplanacaklardır.” (En’am, 38)

“Sura üfürülünce,onların hepsi mezarlarından rableri(nin huzuru)na koşarak çıkarlar.” (Yasin, 51)

d. Rab kelimesinin az çok üçüncü manayı da ihtiva eden dördüncü manada kullanılışına misal:

“Onlar Allah’ı bırakıp ta alimlerini ve dervişlerini rabler edindiler.” (Tevbe,31)

“Bizden hiçbir kimse Allah’tan başkasını rab edinmesin.” (Al-i İmran, 64)

Bu son iki ayette erbab (rabler) kelimesi ile kastedilen,milletlerin ve toplumların kesin olarak kendi önder ve liderleri olarak benimsedikleri kimselerdir.Bu kimselerin uyguladıkları emir ve nehiyler,kural ve kanunlar,helal ve haramlar herhangi bir delile ihtiyaç duyulmaksızın kabul edilmekte ve onlar haddi zatında kendilerini hüküm ve yasak koyma hakkına haiz görmektedirler.

“Yusuf (a.s) dedi ki: Sizlerden biri rabbine (efendisine) şarap içirecek… ve bu ikisinden kurtulacağını sandığına Yusuf rabbinin (efendinin) yanında beni an dedi.Ancak,şeytan rabbine (efendisine) onu hatırlatmayı unutturdu…” (Yusuf, 41-42)

“Haberci Yusuf’a geldiği zaman Yusuf ona; rabbine (efendine) geri dön ve ellerini kesen kadınların durumunu sor dedi.Muhakkak ki Rabbim onların tüm hilelerini bilir.” (Yusuf, 50)

Bu ayetlerde Hz.Yusuf Mısırlıları muhatap alarak Mısır Firavununu onların rabbi olarak nitelemiştir.Çünkü Mısırlılar Firavunun merkezi kişiliğini ve üstün otoritesini kabul etmekte,onu emretme ve nehyetmeye tam yetkili olarak görmektedirler.Şu halde o,onların rabbi idi.

e. Beşinci manada rab kelimesinin kullanılışına misal:

“Öyleyse onlar,kendilerini açken rızıklandıran ve korkudan emin kılan bu evin sahibine ibadet etsinler.” (Kureyş, 3-4)

“Onur ve egemenlik sahibi Rabbin,onların yakıştırdığı tüm noksan sıfatlardan beridir.” (Saffat, 180)

“Arşın maliki rabbin,onların yakıştırdığı tüm noksan sıfatlardan beridir.” (Enbiya, 22)

“(Onlara) sor ki yedi göğün ve yüce arşın sahibi kimdir?” (Mü’minun, 86)

“Göklerin,yerin,bunlar arasında ne varsa ve üzerine güneş doğan her şeyin malikidir O.” (Saffat, 5)

“Doğrusu Şi’ra’nın (yıldız) sahibi de ancak O’dur.” (Necm, 49)